Ochtendje workshop bij Adformatie
Afgelopen week had de redactie een workshop bij de Adformatie, het crossmediaal platform voor de marketingcommunicatie professional. Dit initiatief was opgezet met het doel ons als redactieleden wat bij te leren over schrijven, bloggen, lezers en lay-out.
De ochtend begon met een kijkje op de afdeling van de redactie. Adformatie Groep geeft 3 vakbladen uit: Tijdschrift voor Marketing, Adformatie en Communicatie, allen met bijbehorende Internetsites. Na een bakje koffie en thee, schoven we aan tafel om de workshop van start te gaan. Eigenlijk gaf eindredactrice Kari-Anne Fygi vooral haar visie op de bladen en het blog. Daaruit kwam duidelijk naar voren dat er een groot verschil is tussen blad en blog. Zo leest men een blog veel vluchtiger, we schijnen gemiddeld 10 seconden naar een webpagina te kijken. Voor een blad nemen we meer tijd en zoeken we een rustig moment uit om te lezen. Het is dus belangrijk om je schrijfstijl hierop aan te passen. De blog moet vlot leesbaar zijn en van een artikel in een blad verwacht je toch meer diepgang.
Toen ik dit aanhoorde klonk het vrij logisch, toch denk ik dat dit vaak nog niet tot ons doordringt. Door de jaren heen zijn wij als academisch opgeleide studenten gefixeerd geraakt op het feit dat we academisch moeten schrijven. Hierdoor worden teksten te objectief geschreven, is alles tot in de puntjes verantwoord met referenties en bronnen en worden er veel moeilijke woorden gebruikt. Hiermee denken velen, waaronder ik zelf ook, dat ons werk professioneler overkomt en moeilijke woorden dus bijdragen aan de kwaliteit van ons stuk. Dit werd door de eindredactrice onderuit gehaald. Haar tip aan ons was dat we vooral duidelijk moesten schrijven zodat het gemakkelijk leesbaar is voor ons publiek. ´´Schrijf zoals je met je vrienden en familie praat´´ gaf Kari-Anne ons als advies mee.
Conclusie van de dag: Door jarenlange universitaire scholing zijn we langzaam aan ´´gebrainwashed´´ met academische schrijfstijl en taalgebruik. Hierdoor zijn we licht vervreemd geraakt van de meer natuurlijke manier van schrijven. Voortaan als we weer wat schrijven moeten we dus niet vergeten voor welk doeleinde wij dit doen. Schrijven vanuit de losse pols is lang niet altijd slecht!
Met dank aan Adformatie en Kari-Anne Fygi.
Reageer op dit bericht