Verhip, blijk ik daar zomaar een waar marketing talent te zijn! Tenminste, die kwalificatie heb ik mezelf toegedicht na het winnen van de Nationale Marketing Strijd 2010. Natuurlijk ga ik mijn leven lang al gebukt onder vele talenten (het betrachten van enige vorm van bescheidenheid is er daar niet een van), maar de indicatoren voor mijn commercieel vernuft sprongen niet echt in het oog. Tot enkele dagen geleden. In die geest voel ik mij dan ook genoodzaakt enkele tips en trucs aan te bieden aan hen die zich in de toekomst ook willen scharen achter het rijtje Philip Kotler, Jack Trout en Merel Spierings.

 Ik neem jullie mee terug naar 15 januari 2010. Het begon allemaal bij de voorronde van TNT. Mijn groepje (The Jackson Five) streed met 5 andere groepjes om de eerste plaats bij het kraken van de case. Voordat we moesten presenteren waren we – zoals het mensen met een buitensporige hoeveelheid zelfvertrouwen betaamt – erg vol van ons eigen idee. Ja wij gingen deze dag wel even winnen. Ons idee voor het genereren van free publicity voor TNT was uniek. Dachten we. Totdat bleek dat 3 van de 6 groepjes precies met hetzelfde idee kwamen. Was dat even zuur. De uitslag van deze voorronde zou pas in Waalwijk – tijdens NMS zelf – bekend worden gemaakt, maar wij hadden ons al lachend bij ons verlies neergelegd.

 We maken een klein sprongetje naar 2 februari. De Nationale Marketing Strijd 2010 met dit jaar als thema “Can you feel it” (valt het kwartje al wat betreft “The Jackson Five”? http://www.youtube.com/watch?v=xW1fXL3s7bk Creatief he? Zelf verzonnen. Toen had ik eigenlijk al kunnen weten dat het marketing monster in mij zich een weg naar buiten aan het vreten was). Meteen werden de winnaars van alle voorrondes bekend gemaakt. Potverdikkie, kwam The Jackson Five zomaar uit de bus rollen als winnaar van de TNT case. Dus gingen we door naar de halve finale, een case voor hoofdsponsor NS. Potje creatief zitten wezen van heb ik me jou daar en wat hadden we een goede presentatie! Vonden we zelf. Wederom liet ons zelfvertrouwen ons niet in de steek. Vol goede moed ondergingen we na de case het avondprogramma om vervolgens de volgende ochtend de uitslag van de halve finale onder de hotelkamerdeur doorgeschoven te krijgen. “Helaas, jullie zijn niet door naar de finale.” Uiteraard dachten we dat de organisatie een foutje had gemaakt. The Jackson Five had immers gefloreerd tijdens de NS case. Vond The Jackson Five zelf. De NS vond dit blijkbaar niet. Maar niet getreurd, we maakten nog wel een kansje op de finale door de case van T-Mobile te winnen. Ja, as if. Alsof we nu nog gingen winnen. The Jackson Five feelde it op dat moment niet echt meer.

Om de goede sfeer te bewaren deden we toch nog een dappere poging. Hierbij namen we voor het gemak maar de feedback die we van de NS hadden gekregen mee: richt je pijlen op één idee en ga niet duizend ideeën lopen spuien, want dan wordt het meer prijsschieten; neem het financiële plaatje op in je presentatie; wees realistisch zodat het plan daadwerkelijk haalbaar is enz enz (dit vermeld ik dus expres zodat jullie hier een wijze les uit kunnen trekken voor volgend jaar). Nou, vooruit dan maar. En ja hoor: we wonnen. De Lad-iPhone (iPhone voor de ladies, origineel!) was een waar succes. Zaten we opeens toch in de finale met 9 andere groepjes! Maar ondanks onze overwinning bij T-Mobile, geloofden we inmiddels niet meer dat we echt heel veel kans maakten om met de eerste prijs weg te huppelen. Er waren teveel groepjes, teveel commerciële hoogvliegers. En wij hadden het gewoon voornamelijk gezellig met elkaar, waren eigenlijk niet echt bezig met winnen. Nou goed, wederom toch maar enige inspanning verricht om de case (wederom van hoofdsponsor NS) te doorgronden en iets ‘creatiefs/realistisch/financieel haalbaars’ neer te zetten (tip&truc alert!). Was dat even schrikken, toen we ons idee in 2 minuten voor de vakjury pitchten en opeens bij de laatste 4 groepjes zaten. Dat ging The Jackson Five niet in de koude kleren zitten. Nu kwamen die 2000 ekkies (en de eer van het winnen van NMS natuurlijk) wel héél dichtbij. Listig dat we ons idee nu opeens voor 160 mensen moesten gaan presenteren.. Zelfs ik kreeg op dat moment klamme handjes.  

Nou, aangezien ik vermoed dat velen van jullie bij bovenstaand boekwerk inmiddels in slaap zijn gevallen zal ik het kort houden: WE WONNEN!!! Blijkbaar hadden de lessen die we hadden getrokken uit voorgaande cases toch wel zoden aan de dijk gezet! Fraai hoor. Heb wel een beetje gênant hard lopen gillen op het podium, maar dat mag de (na)pret niet drukken. We hadden gewonnen van alle 33 deelnemende groepjes, 165 studenten!

En daarom, lieve marketing vriendjes, ga ik dankzij de Nationale Marketing Strijd 2010 de geschiedenisboeken in als “Merel, zij had vele talenten en marketing was daar een van”.

Merel Spierings

Gerelateerde posts:

1. The Evolution of Music in 3 Minutes
2. Een MAA’er in de Jackson Five?!
3. Coin4 – Protective Case for your iPhone
4. Hoe win je elke marketingcase?
5. Want to become a consultant?